عنوان
ارزيابي اقليم گردشگري با استفاده از شاخص TCI و نمودار الگيي (مطالعه موردي: شهرستان ميبد)
نویسنده (گان)
طاهريان زاد,الله مراد;شيري کريم وندي,امين;آذرشب,صغري
چکیده مقاله
در اين پژوهش با استفاده از شاخص اقليم گردشگري (TCI) و روش الگيي اقدام به ارزيابي اقليم آسايش گردشگري شهر ميبد از استان يزد شده است. شاخص (TCI) 7 پارامتر اقليمي: حداکثر دماي روزانه، ميانگين دماي روزانه، ميانگين حداقل رطوبت نسبي، ميانگين رطوبت نسبي روزانه، بارش و ساعات آفتابي را به‌عنوان مبنا موردبررسي قرار مي‌دهد. درنهايت کيفيت اقليم منطقه را براي ورود گردشگران تعيين مي‌نمايد. نمودار يا شاخص الگيي از 4 پارامتر حداکثر دما، حداکثر رطوبت نسبي، حداقل دما و حداقل رطوبت نسبي را براي دو بخش شرايط شبانه و شرايط روزانه محاسبه مي‌کند. به‌منظور بررسي اقليم آسايش منطقه ميبد با دو روش فوق از داده‌هاي 10 ساله (1393-1384) ايستگاه هواشناسي استان استفاده شد که بر اساس شاخص (TCI) بهترين ماه‌هاي ورود گردشگران اسفند و آبان بود که از شرايط ايدئال برخوردارند و ماه‌هاي تير و مرداد به لحاظ کيفي در پايين‌ترين سطح قرار گرفتند، درمجموع بر اساس اين شاخص مي‌توان منطقه را منطقه‌اي مطلوب براي فعاليت‌هاي گردشگري قلمداد کرد چراکه عمده ماه‌هاي منطقه در شاخص (TCI) با رتبه‌هاي خوب تا ايدئال طبقه‌بندي شدند. روش الگيي نيز حاکي از آن است که بهترين ماه براي گردشگري ارديبهشت‌ است که در نمودار الگيي در منطقه آسايش واقع‌شده است.

متن کامل مقاله