عنوان
پايش کانون‌هاي مستعد ريزگرد با استفاده از شاخص سنجش از دوري PSMI(مطالعه موردي: تالاب صالحيه استان البرز)
نویسنده (گان)
صداقت,مهدي
چکیده مقاله
پايش مداوم تغييرات کانون‌هاي احتمالي گردوغبار يک فرآيند چالش برانگيز اما بسيار ضروري است. از سويي تنش‌هاي آبي وارده به اکوسيستم تالاب‌هايي همچون صالحيه، احتمال تشکيل کانون‌هاي ريزگرد داخلي و تهديد کلانشهرهاي تهران و کرج را تقويت نموده است. لذا تحقيق حاضر با هدف شناسايي قابليت‌ شاخص سنجش از دوري نوين رطوبت خاک عمودي(PSMI) درپي پايش محتوي رطوبت خاکهاي مستعد تشکيل کانون‌هاي ريزگرد در محدوده تالاب صالحيه برآمده است. بدين منظور پايگاه داده‌اي باند1 قرمز و باند 2 مادون قرمز نزديک با تفکيک 231.65متر و مقادير رقومي LST روزانه با تفکيک 926.62متر از سنجنده ماديس ماهواره آکوا براي يک دوره 15ساله (2003 تا 2017) در روزشمارگان 1، 97، 185 و 281 تقويم ژوليوسي هر سال براي گذر5 رديف 22، تهيه گرديد. در ادامه با استخراج شاخص‌هاي؛ پوشش‌گياهي اصلاحي خاک(SAVI)، دماي سطح زمين(LST) و رطوبت خاک عمودي(PSMI) در محدوده\43°35 تا °36 عرض شمالي و \10°50 تا \30°50طول شرقي(تالاب صالحيه) نسبت به برآورد ميانگين منطقه‌اي مقادير و تحليل روند سري زماني آنها اقدام گرديد. نتايج آزمون سري زماني کندال فصلي بر روي ميانگين منطقه‌اي شاخص رطوبت خاک عمودي با ضريب همبستگي تاو 0.25 روند افزايشي معناداري را نشان داد که بيانگر کاهش محتواي رطوبت خاک در تالاب صالحيه است. بررسي روند سري زماني هيدرومتري ايستگاه‌هاي رحيم آباد و حاجي‌عرب واقع بر روي رودخانه‌هاي خررود و حاجي‌عرب منتهي به تالاب صالحيه نيز به ترتيب با مقادير ضريب تاو کندال 0.36- و 0.27- روند کاهشي کاملا معناداري را نشان داد که در کنار دخالت‌هاي انساني از جمله حفر کانال‌هاي زهکشي متعدد براي خشک‌اندازي و تجاوز به حريم تالاب باعث تبديل شدن آن به کانون مستعد ريزگرد شده است.

متن کامل مقاله