عنوان
دلايل پيدايش کيک بنتونيت در درز‌هاي ديوار ه آب‌بند و عوامل مؤثر بر ضخامت آن
نویسنده (گان)
محمد بشير گنبدي
ابراهيم اصغري کلجاهي
اصغر امامعلي زاده قناتي
چکیده مقاله
از مصارف مهم بتن پلاستيکي به کارگيري آنها در سازه ديواره آب‌بند براي کنترل تراوش در مقابل جريان آب و در پي تعبيه مي‌شوند و با توجه به شرايط خاک، در انواع گلهاي روان، بتن پلاستيک، بتن سازه‌اي و ... ساخته مي‌شود. روش اجراي ديواره آب‌بند شامل حفر ترانشه، پر کردن ترانشه با دوغاب بنتونيت (گل حفاري) جهت پايدار نگه داشتن ترانشه حفاري شده و سرانجام پر کردن آن با يک ماده مهندسي مناسب است. که در اکثر پروژه‌ها ترانشه‌هاي حفاري شده با بتن پلاستيک پر مي‌شوند. زمان بين اتمام حفاري ترانشه و شروع بتن‌ريزي از لحاظ تئوري محدود به 3 ساعت است. اين کار براي کاهش فرصت براي رسوب کردن و چسبيدن کيک بنتونيت به اطراف ترانشه مي‌باشد. در بعضي از ديوار آب‌بندها، مانند سد کرخه، کيک بنتونيت در درز‌هاي بين پانلهاي اوليه و ثانويه باقي مانده است و اين کيک بخوبي به اطراف چسبيده است. بطوريکه اين مواد بوسيله ترکيبي از اثرات شستشوي ترانشه، برس‌زني و ريختن بتن پلاستيک تازه داراي دانسيته بالا کاملا زدوده نشده بود. در اين روش اجراي ديوار ه آب‌بند، باقي ماندن يک فيلم نازک بنتونيت مورد انتظار و غير قابل اجتناب مي‌باشد. چون اين کيک بنتونيت در اثر شستشو باعث افزايش آبگذري از پي خواهد شد در نتيجه ضخامت اين فيلم نازک بايد در عمل حداقل و محدود به چند ميلي‌متر باشد. در اين تحقيق سعي شده است دلايل پيدايش کيک بنتونيت در درز‌ها و راهکارهاي مناسبي براي حداقل کردن ضخامت کيک بنتونيت ارائه شود.

متن کامل مقاله