عنوان
عوامل مؤثر بر کاهش کيفيت بتن پلاستيک ديواره آب‌بند سدها و راهکارهايي براي عمل آوري بهتر
نویسنده (گان)
اصغر امامعلي زاده قناتي
ابراهيم اصغري کلجاهي
محمد بشيرگنبدي
چکیده مقاله
جنس لايه‌هاي زمين در محل پي سد، ميزان اهميت سد و تکنولوژي اجرايي قابل دسترسي از جمله عوامل مؤثر در انتخاب روش کنترل تراوش از زير پي سدها مي‌باشند. پردة تزريق، آب‌بند سپري، پوشش بالادست و ديواره آب‌بند بتن پلاستيکي از روشهاي اصلي و متداول کنترل تراوش از پي سدها هستند. ديوارهاي آب‌بند داراي خصوصيات انعطاف‌پذيري بالا، نفوذپذيري کم و مقاومت فشاري متناسب با فشاراعمالي بوده بنابراين درزمينهاي آبرفتي با خاک ضعيف که لازم است ديوار آب‌بند، انعطاف‌پذير باشد و نيز مقاومت کافي جهت تحمل تنشهاي ناشي از بارگذاري سد را داشته و تراوش از زير پي سد را کنترل کند، بتن پلاستيک مصالح مناسبي است. در هنگام استفاده از بتن پلاستيک در ديوار آب‌بند، عواملي نظير ترکيب و نوع آبهاي زيرزميني موجود درمحل، شرايط زمين‌شناسي محل، نوع و ميزان مواد مصرفي در ساخت خود بتن پلاستيک در بعضي موارد تاثيرات منفي بر روي کيفيت بتن پلاستيک دارند و باعث افت کيفيت بتن پلاستيک و در نتيجه کارائي آن مي‌شوند. مثلا آبهاي خورنده شامل آب خالص، آب اسيدي، آبهاي سولفاته مي‌باشند، مصالح انتخاب شده بايد در برابر خورندگي شيميائي مقاوم باشند لذا با بررسي عوامل فوق بايستي بهترين و مناسب‌ترين نوع سيمان را تعيين نمود. همچنين استفاده از آب ناخالص خطر دلمه شدن بنتونيت در داخل دوغاب و کاهش گرانروي آن را به دنبال خواهد داشت. مصالح تشکيل دهنده بتن پلاستيک شامل بنتونيت، سيمان، سنگدانه و آب از نظر نوع و نسبت اختلاط روي خواص آن تأثير مستقيم دارند بنابراين بايستي طرح اختلاط مناسبي ارائه شود.

متن کامل مقاله