عنوان
ارزيابي روش عدد شدت تزريق (GIN) در عمليات تزريق درزه هاي هيدروليکي (مطالعه موردي نيروگاه سد رودبار لرستان)
نویسنده (گان)
Mehdi nourabadi
چکیده مقاله
تزريقات تحکيمي فرايندي است که امروزه در سراسر جهان جهت تحکيم و افزايش ويژگي هاي ژئوتکنيکي و ژئومکانيکي سازندهاي زمين شناسي مورد استفاده قرار مي گيرد. از مهمترين روش هاي تزريق روش عدد شدت تزريق (Grouting Intensity Number) و روش سنتي است. روش هاي بيان شده هرکدام داراي معايب و مزايايي است که مطالعه و بررسي دقيق عوامل موثر بر اين روش ها، نيازمند مطالعه دقيق ژئوتکنيک سازندهاي زمين شناسي منطقه است. در اين پژوهش نيروگاه آبي پروژه سد رودبار لرستان به خاطر تنوع ليتولوژي زياد و تکتونيک پيچيده براي مقايسه دو روش مطرح شده مورد بررسي قرار گرفت. بدين ترتيب تعداد 125 گمانه به روش GIN و 125 گمانه به روش سنتي تزريق شده و بررسي گرديد. در مقام مقايسه روش GIN به دليل ثابت بودن نسبت آب به سيمان دوغاب (نسبت پيشنهادي براي پروژه (W/C = 0.65/1) داراي سهولت بيشتري در مراحل اجرا و ساخت دوغاب و کنترل ويژگي هاي آن مي باشد. همچنين در روش GIN به دليل مشخص بودن حجم دوغاب به ازاي سازندهاي زمين شناسي مختلف، امکان کنترل و پيش بيني فرايند شکست هيدروليکي يا جکينگ هيدروليکي بسيار آسانتر از روش سنتي مي باشد. همچنين در اين روش بدليل ثابت بودن نسبت آب به سيمان در طول عمليات تزريق، ويژگي هاي دوغاب يکنواخت بوده و کنترل و پايش آن با احتياط بيشتر و دقت بيشتري قابل اجرا مي باشد.

متن کامل مقاله