عنوان
ارزيابي اثرات کمي طرح تغذيه مصنوعي خوي
نویسنده (گان)
محمد قوردويي ميلان
غلامحسين کرمي
چکیده مقاله
در مناطق خشک و نيمه خشک بخش عمده¬اي از آب شرب و کشاورزي از طريق آب¬هاي زيرزميني تأمين مي شود. اگر ميزان برداشت از آبخوان با تغذيه طبيعي آن برابر نباشد منجر به افت مداوم سطح ايستابي و به هم خوردن تعادل آن خواهد شد. از اين رو تغذيه مصنوعي به عنوان راه حلي براي اين مشکل پيشنهاد شده است. از جمله اين قبيل آبخوان¬ها، دشت خوي بوده که به دليل استحصال بي رويه از چاهها منطقه در طول ساليان طولاني، سطح آب در منطقه رشد منفي داشته است. براي رفع مشکل پايين افتادن سطح آب در دشت مذکور طرح تغذيه منصوعي خوي در سال 1378 احداث گرديده، که در سال 1379 شروع به آبگيري کرده است. اين طرح در 12 کيلومتري شمال غربي شهر خوي، در مجاورت راه آسفالته خوي به چالدران قرار دارد. اين طرح از نوع حوضچه¬اي که شامل هفت حوضچه¬ نفوذ و دو حوضچه رسوبگير مي باشد. آب ورودي به اين شبکه در بازه¬اي زماني اواخر آبان تا اويل فرودين از طريق رودخانه الند با يک کانال شانزده کيلومتري تأمين مي شود. اين طرح از زمان آبگيري تا سال 1387 به دليل مشکلاتي مانند بروت هوا، يخ زدگي کانال انتقال آب، شکستگي ديواره¬هاي کانال و غيره فقط به طور ميانگين سالانه کمتر از 3 ميليون متر مکعب آب گرفته است. اما در سال¬هاي اخير به طور ميانگين سالانه حدود 10 ميليون متر مکعب آبگيري کرده است. در اين تحقيق اثر کمي طرح تغذيه مصنوعي خوي در طي دوره¬اي آبگيري، بر روي سطح آب زيرزميني آبخوان پايين دست آن مورد بررسي قرار گرفته است. بررسي¬هاي انجام شده در خصوص هيدروگراف¬هاي چاههاي پايين دست طرح حاکي از آن است که طرح مذکور در افزايش سطح آب زيرزميني و تعادل سطح ايستابي آبخوان تاثير مثبت داشته است.

متن کامل مقاله