عنوان
پيشنهاد ضريب سايندگي و ضريب قابليت شکنندگي براي بخشي از آبرفتهاي جنوب شرق تهران به کمک آزمون LCPC
نویسنده (گان)
Marzieh akbari zare
چکیده مقاله
حفر تونل هاي طويل غالبا بصورت مکانيزه و با ماشين حفاري تونل (TBM) انجام ميشود. يکي از عوامل مهم در حفاري اين تونل ها اثر سايندگي خاک وخرده سنگ ها بر ابزار هاي برشي وساير بخش هاي دستگاه حفار تونل ميباشد که باعث کاهش قابل توجهي در راندمان پروژه حفاري مي گردد. روش هاي زيادي براي آزمايش سايندگي خاک وخرده سنگ ها در بخش هاي حفاري توسط محققين ارائه شده است. يکي از آزمونهاي مورد بررسي در اين زمينه آزمونLCPC ميباشد. در اين مقاله به منظور پيشنهاد ضريب سايندگي وضريب قابليت شکنندگي بخشي از آبرفت هاي جنوب شرق تهران، از اين آزمايش استفاده شده است. نمونه هاي مورد استفاده مربوط به تونل ابوذر در جنوب شرق تهران بوده که مصالح محل قرارگيري تونل توف و آهک بوده که از نظر اندازه در حد شن، ماسه، سيلت و رس هستند. نتايج نشان ميدهد که ضريب سايندگي و ضريب قابليت شکنندگي بين 80تا 360 گرم بر تن و 40تا 90 درصد تغيير ميکند يعني مصالح مذکوردر محدوده مصالح سايندگي کم تا متوسط وضريب قابليت شکنندگي درمحدوده زياد تا خيلي زياد قرار ميگيرند. بررسيهاي صورت گرفته روي جنس دانه ها نشان ميدهد ترکيب اصلي دانه ها توف و کلسيت بوده که با افزايش درصد توف سايندگي مصالح بيشتر ميشود. از طرف ديگر مطالعه متغيرهاي شکل دانه قبل و بعد از آزمايش نشان ميدهد که کرويت دانه قبل و بعد از آزمايش تغيير چنداني نداشته ولي گردشدگي دانه ها بعد از آزمايش بيشتر شده است.

متن کامل مقاله