عنوان
فاصله تعاملي و معضل همکاري در مجتمع هاي مسکوني؛ يک مطالعه موردي کيفي در شهر مشهد
نویسنده (گان)
صادقي,عطيه;اصغرپور ماسوله,احمدرضا
چکیده مقاله
در جامعه ي مدرن همزمان با افزايش جمعيت، پيچيدگي ساختاري به وجود آمده است پيچيدگي ساختاري دربردارنده ي تفکيک ميان کارکرد ها و به وجود آمدن خرده نظام هاي جديد جهت پاسخگويي به هر يک از کارکردهايي است که قبلا نهادهاي سنتي تام آنها را برآورده مي کرد. خانه در جامعه ي امروز ، بسياري از ديگر کارکردها را از دست داده است. خانه از نگاه کنشگران محل مناسبي براي برگزاري مهماني هاي خانوادگي، ورزش و تفريح نيست. افراد ترجيح مي دهند اين امور را در محيط هاي تخصصي مانند مراکز تفريحي، ورزشي، رستوران ها و سالن ها انجام دهند . با اين وجود، خانه تنها محلي براي خواب و استراحت خواهد بود. در چنين شرايطي ساکنان يک آپارتمان از ساکنان واحدهاي هم‌آپارتمان خود بي اطلاع بوده و هيچ گونه ارتباطي با آنها ندارند. فقدان تعامل در زندگي آپارتمان نشيني امروزي و بي‌اهميت بودن حال و روز ديگران براي مردم به شکل يک عادت يا حتي پرستيژ درآمده است. بنابراين اين امر مي تواند مشکلاتي در همکاري و توليد خير جمعي در مجتمع مسکوني به همراه داشته باشد. از اينرو در اين مقاله سعي شده است تا با استفاده از روش نظريه زمينه اي و مصاحبه با ساکنين مجتمع مسکوني لاله در شهر مشهد، فهم ذهني آنان از روابط اجتماعي روشن شوند. بر اين اساس 35 مصاحبه در مورد خانوار صورت گرفت. بر پايه تحليل يافته ها و کدگذاري مشخص گرديد موانع ساختاري، موانع ارتباطي زمينه فاصله تعاملي را ايجاد مي‌کند.حضور بلند مدت يا وجود چشم اندازسکونت بلند مدت در يک مکان موجب مي شود افراد سرمايه گذاري هاي مالي و اجتماعي بيشتري انجام دهند.. عدم اعتماد، روابط قهر آميز، منفعت طلبي ساکنين، کنترل مرکزي ضعيف، ذهنيت منفي نيز از جمله شرايطي است که ممکن است منجر فاصله تعاملي گردد. همکاري شکننده و بسيار ابتدايي از پيامدهاي چنين امري در مجتمع مسکوني خواهد بود که هر لحظه امکان فروپاشي آن وجود دارد.

متن کامل مقاله