عنوان
نقش گسترش محدوده شهر بر مکان يابي اراضي شهري (مطالعه موردي : شهرستان سرپل ذهاب)
نویسنده (گان)
کريمي,پيمان
چکیده مقاله
يکي از مهمترين روشهاي برنامه ريزي کاربري اراضي شهري به عنوان هسته اصلي برنامه ريزي شهري و مهمترين روش اعمال سياستهاي آن است.اولين و مهمترين نظريه در کاربري اراضي ممانعت از توسعه شهر در معرض خطر است. پس از آغازروند مدرنيزاسيون شهري در ايران توسعه شهري تا اندازه اي و حدودي با کاربري اراضي شهري ملازم و همراه بوده است.به نحوي که مي توان گفت اين ملازمت شهر و کاربري اراضي يکي از مهمترين و موثرترين عوامل در شکل گيري نظام کالبدي-فضايي شهرها و حومه ها محسوب مي شود و در عين حال عوارض مختلف و متنوعي به بار آورده است .در واقع محل استقرار اين فعاليتها و بررسي چند وجهي تاثيرات آن د ر ابعاد مختلف شهرها باعث شده تا مسا له اي بسيار بغرنج پيش روي برنامه ريزان کاربري اراضي در مناطق شهري قرار گيرد .در رابطه با حل اين مشکل گروهي از صاحب نظران معتقدند که ميتوان با اعمال ديدگاه فرايند محور به موضوع کاربري اراضي شهري تا حدودي به ثمر بخشي امر برنامه ريزي خوشبين بود.به اين ترتيب شرايط مختلف امنيتي در حوزه هاي سلامت و مسائل زيست محيطي به دقت و به طور مستمر تحت نظارت قرار داشته و در ازائ آن ابزارهاي جديد براي برطرف کردن مشکلات احتمالي اعمال خواهد شد. نوع و نحوه بکارگيري زمين در ساختار شهري را بطور عام کاربري زمين شهري مي نامند که در اين ميان يکي از وظايف طرحهاي شهري مشخص کردن نوع کاربري زمين براي استفاده در زمينه هاي گوناگون مورد نياز زندگي شهري در محدوده قانوني شهرها برآورد مي شود(سعيد نيا1383ص13).لذا مي توان گفت که نحوه ي استفاده از زمين و کارکردي که به آن تعلق مي گيرد را کاربري زمين مي گويند. موضوع کاربري زمين يعني نحوه ي استفاده،تخصيص،توزيع و حفاظت از زمين،همواره از محورهاي اساسي توسعه ي شهري بوده است،.مراد از کاربري زمين،انواع فعاليت هاي انسان بر روي زمين است

متن کامل مقاله