عنوان
تحليل توصيفي و استنباطي توسعه يافتگي استان‌هاي ايران بر اساس تحليل عاملي و خوشه بندي
نویسنده (گان)
خيام باشي,احسان;ضرابي,اصغر
چکیده مقاله
در جهان امروزي که پيچيدگي آن هر روز در حال افزايش است داشتن شناخت کافي از مناطق مختلف سبب دخالت-هاي آگاهانه و کاربردي شده و پيشرفت آن¬ها را رقم مي¬زند. براي شناخت توسعه يافتگي يا عدم توسعه يافتگي مناطق، به بررسي الگوي نابرابري¬هاي ناحيه¬اي، تفاوت¬هاي ميان نواحي و بررسي ميزان برتري يک مکان نسبت به ساختار مکان¬هاي مشابه در سطح شهر نياز است. هدف از اين مقاله به کارگيري مکانيسم فرصت¬هاي برابر و دستيابي به ميزان نابرابري¬هاي استاني در کشور، از لحاظ شاخص¬هاي مورد بررسي است. روش پژوهش توصيفي و تحليلي است، که از مدل¬هاي کمي استفاده شده¬است به منظور تعيين درجه توسعه‌يافتگي استان‌هاي ايران، 34 شاخص توسعه شهري، انتخاب و با استفاده از روش تحليل عاملي به تجزيه و تحليل اين شاخص‌ها پرداخته شده است که در 4 عامل معنادار دسته‌بندي شده‌اند و رتبه‌بندي استان‌ها بر مبناي اين 4 عامل انجام گرفته است. همچنين با استفاده از تحليل خوشه‌اي استان‌هاي همگن در کنار يکديگر و در يک سطح قرار گرفته‌اند و در سه خوشه همگن استان‌ها را به سه دسته محروم (سطح 3) (فروتوسعه)، به طور متوسط توسعه يافته (ميان توسعه) (سطح 2) و توسعه يافته (سطح 1) (فراتوسعه) دسته‌بندي مي‌کنند.

متن کامل مقاله