عنوان
ارزيابي و اولويت‌بندي شاخص‌هاي شهر سالم در نقاط شهري (مطالعه موردي: استان مازندران)
نویسنده (گان)
همايش,مدير مسوول
چکیده مقاله
رشد و توسعه روز افزون شهرها و به تبع آن گستردگي و پيچيدگي مسايل شهري سبب شد تا مناطق شهري ضمن جذب جمعيت و فعاليت, به مراکز اصلي توليد، خدمات، تجارت، سکونت و مصرف تبديل شوند که در اغلب موارد، با معيارهاي زيست محيطي در تضاد بوده و مشکلات بهداشتي فراواني را به همراه دارد. امروزه انديشمندان يكي از راه‌هاي رسيدن به توسه پايدار شهري را داشتن شهر سالم بر مي‌شمارند. شهري که در آن بين کليه نيازهاي اجتماعي، اقتصادي و زيست محيطي تعادل برقرار نموده و قادر است در برابر فشارهاي وارده از اطراف، واکنش مناسب بروز بدهد. هدف از اين تحقيق شناسايي شاخص‌هاي شهر سالم و ارزيابي نقاط شهري استان مازندران و همچنين بررسي وضعيت بهره‌مندي نقاط شهري از شاخص‌هاي تحقيق است. جهت ارزيابي و سطح‌بندي نقاط شهري از مدل آنتروپي و تکنيک ويکور استفاده شد. نتايج حاصله نشان داد که شهرستان ساري با بيشترين نزديكي به جواب ايده‌آل رتبه اول و شهرستان جويبار با كمترين فاصله به جواب ايده‌آل رتبه آخر را ميان شهرستان‌هاي استان به لحاظ شاخص‌هاي شهر سالم به خود اختصاص داده‌اند. همچنين بررسي‌ها نشان داد که شهرستان‌هاي غربي وضعيت مطلوب‌تري نسبت به شهرستان‌هاي شرقي داشته و لزوم توجه به شهرستان جويبار علي‌رغم نزديکي به شهرستان‌هاي ساري و قائمشهر و بابل در مرکز استان، بيش‌از‌پيش ضروري به نظر مي‌رسد.

متن کامل مقاله