عنوان
مطالعه اثرات متقابل كم آبیاری وگونه های قارچ میكوریزا به منظور افزایش مقاومت به خشكی در انار
نویسنده (گان)
سكینه فرجی- طیبه بساكی-
چکیده مقاله
با توجه به خشكسالي هاي مكرر در مناطق اناركاري ايران ارايه راهكارهايي جهت افزايش ميزان مقاومت به خشكي در اناراز اهميت بالايي برخوردار است به اين منظور آزمايشي در قالب بلوكهاي كامل تصادفي با فاكتور اصلي آبياري با 3 سطح).Fc,60%Fc,30%Fc)¬¬,قارچهاي همزيست با 2سطحG mossela,G intreatment,),) ژنوتيپ ورقم با 2 سطح ( ارقام يوسف خاني ,ملس ترش ساوه) مورد بررسي قرارگرفت.ابتدا در اسفند ماه از ارقام مورد نظر قلمه تهيه كرده ودر بستر ريشه زايي قرار گرفت، پس از ريشه دار شدن قلمه ها در آبان ماه ميزان ريشه زايي در ارقام مختلف مورد بررسي قرار گرفت . تعدادي از قلمه ها در خزانه باقي مانده ودر اسفند ماه به زمين اصلي منتقل گرديدند .آزمايش به صورت اسپيليت اسپيليت پلات در قالب بلوكهاي كامل تصادفي اجرا گرديد.تيمار آبياري با 3 سطح به عنوان فاكتور اصلي،قارچهاي همزيست با 2سطح به عنوان فاكتور فرعي ورقم با 2سطح به عنوان فرعي ترين فاكتور در نظر گرفته شد. در زمين اصلي قبل از كشت قارچ ميكوريزا اربسكولاررا با خاك مخلوط كرده سپس قلمه هاي ريشه دار را غرس نموديم از ارديبهشت ماه به مدت 2ماه ميزان آبياري مورد نظر اعمال گرديدوپس از آن صفات مورد نظر بررسي گرديدند.با توجه به نتايج بدست آمده ميزان پرولين وكربوهيدراتهاي محلول در تيمار بدون قارچ با لاتر از تيمارهاي آلوده به قارچ بود. قارچهاي همزيست تاثير معني داري بر روي افزايش مقاومت به كم آبياري نهالها داشتند. در بين مقاومت به كم آبياري ارقام تفاوت معني داري مشاهده نشد. همچنين قارچهاي همزيست تاثير معني داري بر افزايش سطح برگ نهالها داشتند.درشرايط 60%Fc تيمارهاي آلوده به قارچ دچار تنش نشدند.

متن کامل مقاله