عنوان
بررسی و مقایسه روشهای تكثیر متداول در انار
نویسنده (گان)
محمد رضا وظیفه شناس-
چکیده مقاله
انار( Punica granatum L.) از گياهان بومي ايران است و از نظر صادراتي رتبه چهارم را بين محصولات باغي به خود اختصاص داده است. وجود حدود 762 ژئوتيپ(مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي يزد) در كشور، بيانگر خزانه ژنتيكي غني اين گياه در ايران مي باشد. در سالهاي اخير احداث باغات انار و توسعه اناركاري در سطح كشور روند افزايش سريع داشته و بعلت سودآوري آن، استقبال باغداران و كشاورزان به احداث آن بيشتر شده است . در اين ميان شناخت مسائل كاشت و ازدياد گياهان مختلف در هر منطقه از اهميت خاصي برخوردار بوده و روشهاي مختلف آن مورد بررسي قرار گرفته و بطور طبيعي روشي كه بيشترين راندمان و عملكرد را داشته، بكار برده شده است . در روشهاي مختلف تكثير كه در اين پژوهش استفاده گرديد، شامل قلمه ، پا جوش، خوابانيدن شاخه و بذر، در مجموع نتايج نشان داد كه روش تكثير انار با استفاده از قلمه بدون كاربرد تنظيم كننده هاي رشد از استعداد ريشه زايي بالايي برخوردار است ، لذا بهترين روش تكثير انار به لحاظ آسان و سريع بودن مي‌باشد. در اين پژوهش ، بهترين نتايج از قلمه هاي يكساله در تمام ارقام در رابطه با كليه صفات ( بجز تعداد شاخه اصلي ) حاصل شد . بهترين قطر قلمه در مورد تمامي فاكتورهاي مورد بررسي بجز وزن تر ريشه، قطر 13-8 ميليمتر و بهترين ارتفاع در رابطه با ريشه زايي ارتفاع 25 سانتيمتر بدست آمد رقم شهوار بهترين نتيجه را در مورد تعداد ريشه و گيرايي قلمه نشان داد . در ارتباط با پاجوش ها نيز بهترين نتيجه از رقم شهوار با ارتفاع 20 سانتيمتر به دست آمد . در خوابانيدن شاخه تفاوت معني داري بين ارقام مشاهده نشد. در آزمايش جوانه زني بذر انار، هيچكدام از بذور جوانه نزدند و نتيجه‌اي حاصل نشد .

متن کامل مقاله