عنوان
ارزيابي ريسک زمين لغزش با استفاده از مفهوم تئوري مجموعه¬هاي فازي (منطقه هشتچين در جنوب استان اردبيل- شمال غرب ايران)
نویسنده (گان)
رضا طلائي
محسن شريعت جعفري
فرزانه عظيمي مطعم
چکیده مقاله
ارزيابي ريسک زمين لغزش کليد اصلي کنترل و تثبيت زمين لغزش¬هاي يک منطقه است. ريسک زمين لغزش مي¬تواند بصورت پتانسيل خسارت مالي و جاني متعاقب وقوع زمين لغزش در دامنه¬هاي يک منطقه تعريف شود. ارزيابي ريسک زمين لغزش مي¬تواند در مقياس ناحيه¬اي و يا سايت انجام گيرد و اطلاعات پايه را جهت هر گونه برنامه ريزي¬هاي توسعه¬اي فراهم سازد. ريسک زمين لغزش تابعي از پتانسيل خطر زمين لغزش و پتانسيل خسارت بر منابع است. پتانسيل خطر و خسارت منابع موجود معمولاً به ترتيب از نقشه پهنه بندي خطر و نقشه کاربري و پوشش گياهي منطقه به دست مي¬آيد. روش¬هاي زيادي در ارزيابي ريسک زمين لغزش به کار برده مي¬شود اما در اين پژوهش از دو روش توابع مطلوب و تئوري مجموعه هاي فازي به ترتيب جهت ارزيابي خطر و ريسک زمين لغزش در مقياس ناحيه¬¬اي استفاده شده است. به منظور تعيين رده¬هاي خطر در منطقه لغزش¬هاي که طي 50 سال گذشته با شدت متوسط و بالا حداقل يک بار در منطقه فعاليت داشته¬اند انتخاب شدند. ارزيابي خطر زمين لغزش نشان مي¬دهد که درجات خطر تعيين شده داراي حدود صحت 80 درصدي هستند. با ترکيب دو مجموعه پتانسيل خطر و پتانسيل خسارت منابع و با استفاده از عملگر ضرب فازي پهنه بندي ريسک منطقه انجام گرفت، در اين مدل 8/13 % از محدوده در پهنه¬هاي با کلاس ريسک بالا و خيلي بالا و 1/78 % از مساحت منطقه در طبقات ريسک بسيار پائين و پائين قرار مي¬گيرد. استفاده از نتايج اين پژوهش براي مهندسين و طراحان سازه¬ها و پروژه¬ها توصيه مي¬شود.

متن کامل مقاله