عنوان
کاربرد سنجش از راه دور (Remote Sensing) در شناسايي آتش¬سوزي¬هاي زغالي
نویسنده (گان)
امير صفاري
چکیده مقاله
آتش¬سوزي¬هاي زغالي يکي از رايج¬ترين خطرات زمين شناسي در کشورهاي اصلي توليد کننده زغالسنگ مانند هند، چين، ايالات متحده آمريکا، استراليا، اندونزي، روسيه، آفريقاي جنوبي و غيره است. احتراق زغالسنگ مي¬تواند به صورت خودبخودي يا بر اثر فعاليت‌هاي انساني در لايه هاي زغال زيرزميني يا در لايه هاي زغال روباز در سطح زمين ايجاد شود. سوختن ميليون‌ها تن زغالسنگ، تاثيرات منفي عظيمي در محيط زيست محلي و جهاني دارد. آتش سوزي‌هاي زغالي باعث توليد مقادير زيادي از گازهاي گلخانه¬اي مانند CO، CO2، CH4، SOx و NOx مي¬شوند که اين گازها داراي تاثير مستقيم بر روي ترکيب اتمسفر محلي و جهاني دارند. از دوران قبل از انقلاب صنعتي تاکنون، غلظت گاز CO2 که يکي از اصلي‌ترين گازهاي گلخانه¬اي در گرمايش زمين محسوب مي‌شود از 280ppm به 375ppm افزايش يافته است. نشست زمين يکي ديگر از مشکلات مرتبط به مناطقي است که تحت تاثير آتش سوزي قرار گرفته است. آتش سوزي زغالي همچنين باعث ايجاد مشکلات در معادن فعال موجود و باعث به مخاطره افتادن ايمني انسان¬ها مي¬شود. بعد از اولين استفاده «سنجش از راه دور» براي مطالعه آتش¬سوزي زغالي در اوايل دهه 1960 ميلادي، اين تکنولوژي، به عنوان يکي از ابزارهاي مفيد و مناسب براي کشف، آشکارسازي و نظارت بر آتش سوزي¬هاي زغالي شناخته شده است. در اين روش شناسايي از چندين گيرنده و حسگر گرمايي هوايي- ماهواره اي استفاده مي¬شود. تلاش¬هاي اندکي در زمينه برآورد نشر آتش¬سوزي¬هاي زغالي با استفاده از روش «سنجش از راه دور» صورت گرفته است به همين دليل در اين مقاله به معرفي و روش شناسايي و آشکارسازي آتش‌سوزي‌هاي زغالي توسط آن پرداخته شده است.

متن کامل مقاله