عنوان
بررسي ويژگي¬هاي سنگ¬هاي آهکي به عنوان مصالح سنگدانه¬اي (مطالعه موردي: شمال وشمال شرق همدان)
نویسنده (گان)
حميرا عثمان پور
چکیده مقاله
مصالح خرده سنگي يا آنگونه که رايج است شن و ماسه پر مصرفترين مصالح ساختماني هستند. منابع تامين اين مصالح آبرفت هاي رودخانه اي، رسوبات ساحلي، رسوبات يخچالي و منابع سنگ کوهي مي باشند. آبرفتهاي رودخانه اي اصلي¬ترين منابع تأمين شن و ماسه هستند، ولي امروزه بدليل کمبود اين منابع و ايجاد مشکلات زيست محيطي، توجه به مصالح سنگدانه¬اي کوهي بيشتر شده است. جنس، اندازه، شکل ذرات و همچنين خصوصيات فيزيکي، مکانيکي و شيميايي مصالح سنگدانه¬اي مهمترين ويژگي¬هاي قابل بررسي آنها مي¬باشند. در اين پژوهش ويژگي¬هاي زمين¬شناسي مهندسي سنگ¬هاي آهکي به عنوان مصالح سنگدانه¬اي (شمال و شمال شرق همدان) مورد بررسي قرارگرفته¬است. در مجموع از سه منطقه استان همدان نمونه¬هايي تهيه شده و مورد مطالعه قرارگرفته¬اند. براي ارزيابي کيفي و مهندسي سنگدانه¬ها بر روي نمونه¬ها، آزمون¬هاي مختلف ژئوتکنيکي شامل:آزمون¬هاي فيزيکي (تخلخل، جذب آب ) آزمون هاي مکانيکي ( تعيين ارزش ضربه، مقاومت در مقابل خرد شدن، سايش لوس آنجلس، ذوب و انجماد) و آزمون هاي شيميايي (سلامت سنگ در مقابل سولفات سديم، منيزيم) انجام گرفته است. نتايج و تحليل¬ها نشان مي¬دهند که سنگ آهک سوباشي و آبشينه با توجه به حدود مجاز تعريف شده بر طبق استاندارد¬هاي ملي الزامي بتن، راهسازي و آسفالت جهت استفاده به عنوان مصالح سنگدانه¬اي مناسب شناخته شده¬اند، اما نمونه آهکي همه¬کسي کارايي مناسبي نداشته و در رده مصالح نامناسب قرار مي¬گيرد.

متن کامل مقاله