عنوان
) مقايسه وارزيابي پتانسيل روانگرايي خاکها در جنوب دشت اروميه با بررسي آئين نامه پل هاي شاهراهي ژاپن(1999) ومعيار ونگ(1979
نویسنده (گان)
علي نادري ساريجالو
ياسر گلستان
سرگل داودي
چکیده مقاله
روانگرايي يکي از عناوين اصلي ژئوتکنيک لرزه اي است.اثرات روانگرايي بر روي سازه ها و تاسيسات در هنگام زلزله مي تواند بسيار مخرب باشد.در اين پژوهش به ارزيابي اين پديده در منطقه جنوب دشت اروميه با استفاده از آئين نامه پل هاي شاهراهي ژاپن(1999)و معيار ونگ پرداخته شده است. اساس روش ژاپني ارزيابي پتانسيل روانگرايي با مقايسه مقاومت روانگرايي ارزيابي شده از دانه بندي و عدد SPT خاک با نسبت تنش برشي (يعني نسبت تنش برشي ايجاد شده توسط زلزله بر تنش موثر عمودي) ناشي از زلزله مي باشدو اساس روش ونگ درصد رس (ذرات کوچکتر از 0/005 ميليمتر) و حد رواني خاک (LL)مي باشد.از تعداد 6 گمانه مورد مطالعه فقط يکي از گمانه ها با خطر روانگرايي بالابا استفاده از زوش ژاپني مورد ارزيابي قرار گرفت. و همچنين با توجه به اينکه جنس خاک در اعماق مختلف گمانه ها اکثرا از نوع خاک هاي چسبنده مي باشد لذا پتانسيل روانگرايي آنها با استفاده از معيار ونگ نيز مورد ارزيابي قرار گرفت که به موجب آن گمانه BH2در اعماق مورد بررسي که جنس خاک آن CL و CL-ML مي باشد، در عمق 8 متري در صورتي که رطوبت طبيعي خاک بيشتر از 19/8% باشد مستعد روانگرايي مي باشد.

متن کامل مقاله