عنوان
ارزيابي پتانسيل سايندگي سازندهاي آيتامير و نيزار در مقاطع مختلف رسوبي
نویسنده (گان)
سعيد عليقلي
غلامرضا لشکري پور
محمد غفوري
صادق طريق ازلي
چکیده مقاله
سايندگي يکي از پارامترهاي بسيار مهم و تاثيرگذار در هزينه و زمان تمام شده براي پروژه¬هاي حفاري مي¬باشد. بنابراين قبل از شروع عمليات حفاري، برآورد پتانسيل سايندگي مصالح خاکي و سنگي، به منظور تعيين خصوصيات ابزار برشي و قطعات ماشين حفاري امري ضروري و سودمند مي¬باشد زيرا منجر به کاهش زمان و هزينه تمام شده در پروژه¬هاي حفاري خواهد شد. تا کنون چندين روش¬ شناخته شده¬ براي ارزيابي پتانسيل سايندگي مصالح سنگي ارائه شده است. که از جمله آنها مي¬توان به عدد سختي ويکرز (VHNR)، شاخص سايندگي سنگ (RAI)، شاخص سايش سرشار (CAI) و انديس سايش سرمته(BWI) اشاره نمود. در اين مقاله، پتانسيل سايندگي سازندهاي آيتامير و نيزار در مقاطع مختلف در حوضه کپه¬داغ با استفاده از عدد سختي ويکرز و شاخص سايش سرشار مورد ارزيابي قرار گرفته است. اين سازندها بسته به محيط رسوبگذاري از واحدهاي ماسه سنگي و سنگ آهک تشکيل شده¬اند. در اين مقاله، ابتدا با استفاده از منابع علمي موجود در مطالعات گذشته، اقدام به تهيه يک بانک داده و جمع¬آوري اطلاعات مربوط به درصد فراواني کانيهاي تشکيل دهنده اين سازندها در واحدهاي سنگي مختلف، گرديد. بعد از تهيه بانک داده، عدد سختي ويکرز هر يک از آنها با توجه به کاني شناسي آنها محاسبه گرديد. سپس با استفاده از رابطه تجربي بين عدد سختي ويکرز و شاخص سايش سرشار، براي هر يک از واحدهاي سنگي شاخص سايش سرشار برآورد گرديد. نتايج حاصل نشان مي¬دهد که در تمامي مقاطع مورد مطالعه، بخش¬هاي ماسه سنگي داراي پتانسيل سايندگي بيشتري (CAI>3) نسبت به بخش¬هاي متشکل از سنگ آهک (CAI>2) مي¬باشند.

متن کامل مقاله